Քաղաքական ուժերն ակտիվացնում են ադրբեջանական քարոզչությունը՝ ստեղծելով տարածաշրջանային ռիսկեր
ՀՀ-ում ընթացող նախընտրական քարոզարշավի ընթացքում Երևանի Հանրապետության հրապարակում տեղի ունեցած մի իրադարձություն հստակ ցույց տվեց քաղաքական մրցակցության ինտենսիվությունը։ «Ուժեղ Հայաստան» կուսակցության հանրահավաքի ժամանակ հրապարակում ցուցադրվեց արհեստական բանականությամբ ստեղծված տեսահոլովակ, որը ներկայացնում էր 300 հազար ադրբեջանցիների հնարավոր ներգրավումը Հայաստան։ Այս քայլը, որը նախագծվել էր որպես իշխանություններին մեղադրելու միջոց, արագ հակազդեցություն ունեցավ։
«Քաղաքացիական պայմանագիր» կուսակցության առաջադիմական թեկնածու Նիկոլ Փաշինյանը այս իրադարձությունը բնութագրեց որպես «խայտառակ պատմական իրադարձություն»՝ նշելով, որ նման տրյուկներ օգտագործվել են նաև նախկինում, այդ թվում՝ 2021 թվականի նախընտրական քարոզարշավի ընթացքում։ Նա նաև հակադրեց այս պնդումը ռեալ իրավիճակին՝ նշելով, որ ադրբեջանցիների թիվը Հայաստանում ոչ միայն չի աճել, այլև չի գերազանցել նախկին ցուցանիշները։
Սակայն այս վեճի հիմքում ընկած է ավելի լայն և խորը խնդիր, որը վերաբերում է տարածաշրջանային անվտանգությանը։ «Ուժեղ Հայաստան» կուսակցության անդամ Նարեկ Կարապետյանը հակադրեց Փաշինյանի պնդումը ՀՀ արտաքին հետախուզության ծառայության (ԱՀԾ) 2026 թվականի հաշվետվությանը։
Կարապետյանը հայտարարեց, որ 300 հազար ադրբեջանցիների թեմայով իրենց կուսակցության առաջին հայտարարությունը ոչ թե քարոզչական քայլ էր, այլ ԱՀԾ զեկույցում առկա փաստի արտացոլում։ Ըստ զեկույցի՝ Ադրբեջանը, վաշինգտոնյան խաղաղության հռչակագրի ստորագրումից հետո, ոչ միայն չի նվազեցրել, այլ էականորեն ակտիվացրել է Արևմտյան Ադրբեջանի քարոզչությունը։
ԱՀԾ զեկույցը նշում է, որ Ադրբեջանի այս քարոզչական ակտիվացումը ստեղծում է «զգալի ռիսկեր» տարածաշրջանային կայունության, անվտանգության և երկարաժամկետ խաղաղության համար։ Այսպիսով, հարցը դուրս է գալիս պարզապես քաղաքական մեղադրանքներից և դառնում է ավելի լայն ռազմավարական խնդիր, որը պահանջում է խորը վերլուծություն և համապարփակ պատասխաններ։
Այս իրադարձությունը ցույց է տալիս, թե ինչպես են քաղաքական ուժերը փորձում օգտագործել տարածաշրջանային լարվածությունը՝ ձեռք բերելով քաղաքական վերահսկողություն։ Ընդ որում, այս մրցակցությունը տեղի է ունենում այն պայմաններում, երբ պետական մարմինները, ինչպիսիք են ԱՀԾ-ն, նախազգուշացնում են այս գործընթացների վտանգավոր բնույթի մասին։
